|
             
|
 |
De Oeteldonkse
wandeling |
 |
|
Bosschenaren, Oeteldonkers en mensen van buiten de stad kom het 'fijne' te
weten over Oeteldonk! Carnaval in 's-Hertogenbosch kent een rijke historie
vol gewoontes en tradities, die begint aan het einde van de negentiende
eeuw, deze themawandeling
staat in het teken van Oeteldonk! Loop mee en kom erachter
hoe het 'spelleke'
in Oeteldonk wordt gespeeld. We bezoeken het Oeteldonks Gemintemuzejum waar
de historie, waardevolle voorwerpen en uniek beeldmateriaal van carnaval in
Oeteldonk tentoon wordt gesteld.
|
Kent u het verhaal achter het beeldje
van
de halve Peer, heeft u wel eens goed naar de deurknop bij het stadhuis
gekeken? Met een warm hart voor Oeteldonk geven wij u deze geheimen en
wetenswaardigheden prijs!
Na
deze inleiding vertrekken we vanaf het Stationsplein maar gaan eerst
naar het
perron 1a waar
Z.K.H. Prins Amadeiro op carnavalszondag met de trein om 11:11 uur
aankomt. De trein stopt dan bij het prinselijke stapsteen, op deze
steen zet Z.K.H. Amadeiro zijn eerste stap als hij weer in Oeteldonk
gearriveerd is en waar de minister-president en de Peer van de
Muggenheuvel hem verwelkomt. Op deze
stap-steen staat: Gedraoge over ijzere
wege Gespoed
in 'n gezwinde
pas Welkom hier Preins Amadeiro In ons waotervrij moeras. |
 |
|

Het jubileumbeeldje
werd op 10 november 1961 onthuld ter herinnering aan Amadeiro XVI,
waaraan Pom van der Elst 25 jaar lang inhoud gaf. Ieder jaar bij de
aankomst van Z.K.H. Prins Amadeiro op carnavalszondag om 11.11 uur
wordt het beeldje verfraaid met een krans van boerenkool. Dat het
beeldje zijn bestemming heeft gevonden aan het station is niet
verwonderlijk, immers NS heeft altijd een belangrijke rol gespeeld
in de dynastie van de Amadeiro’s. Al van de eerste telg uit dat
geslacht,
Francois Hohmann, is bekend dat hij in 1883 met de trein in
Oeteldonk arriveerde. Ook zijn latere opvolger Jan Bax
ging in 1900 per trein op bezoek bij zijn Oeteldonkse onderdanen. Hij liet dat vooraf aan het bestuur
van de Oeteldonksche Club weten. Voor de bestuurders van |
We gaan nu terug naar het
stadionsplein en beneden rechts van de trap hangt aan de pilaar het beeldje
van Prins Amadeiro XVI . Het beeldje is de blijvende herinnering aan de viering van het
tachtig jarig bestaan van Oeteldonk in 1962. Het kleine bronzen
beeldje is gemaakt door de op 21 mei 1897 in Ijsselstein geboren Jo
Uiterwaal.
 |
het
dorp aanleiding een waardige ontvangst te
organiseren. Sindsdien is het carnavaleske dorp een traditie rijker. Slechts
eenmaal is die traditie onderbroken in 1924 arriveerde de Hoogheid per boot
in zijn lustwarande.
|
 |
Op de
carnavalszondag als het hoge gezelschap is aangekomen op het Stationsplein wordt
het volkslied ten gehore gebracht. Hierna wordt de Hoogheid door
Peer vaan den Muggenheuvel tot den Bobberd de Oeteldonkse
Burgervoajer Kees Minkels zunne assesor en door leden van de
Geminteroad welkom geheten in zijn Oeteldonk. Ook vanaf het podium
spreekt Prins Amadeiro XXV zijn volk toe en dit wordt gevolgd door
een speech van de Hofstationschef van Oeteldonk Centroal. Tevens zal
de dirigent van de Hofkapel ‘De Kikvorschen’ acte de presente geven.
Aansluitend zal de Prins de Koninklijke renstal, bestaande uit de
Stokpèrdjes en de Biezenpèrdjes, inspecteren. Na het voornoemde
protocol vertrekt de stoet aangevoerd door de Koninklijke Harmonie
’s-Hertogenbosch naar het Stadhuis op de Markt.
Via de
stationsweg gaan we richting de wilhaminabrug aan de Wilhelminabrug hangt
sinds 2003 een plaquette ter ere van Peer vaan den Muggenheuvel. Op de
|
|
plaquette leest men de tekst: Ut war jaorelang gelee, un durrup wier gesticht. Dun
Peer kwaam ingereeje, zo luidde ut bericht. Un keind uit zaod
gebore, op zuuk naor haord en honk verworre tot folklore, geheete
Oeteldonk.
Hier op deze plek toonde
Oeteldonk het eerste levensteken op maandag 20 februari 1882 tijdens
een stoet die de intocht van de nieuw benoemde burgemeester Peer Van
den Muggenheuvel in de plattelandsgemeente Oeteldonk voorstelde. Een
eerste bescheiden optreden maar het
succes was er niet minder om. De initiatiefnemers waren dan ook
vastbesloten om door te gaan en
richten op 1 oktober van hetzelfde jaar de Oeteldonksche Club van 1882 op.
We steken
nu de brug over en na de bank gaan rechts de Lepelstraat in en ter hoogte
van de opstapplaat voor de rondvaart Binnendieze hangt aan de zijgevel
monument van de halve Peer.
|
 |
|
 |
Het
bronzen beeldje siert sinds 1988 de ingang van de wijk de Uilenburg. Het
door Ton Buijsters vervaardigde monumentje lijkt verdacht veel op Frans
Vennix die van 1976 tot en met carnaval 1987 de functie van
burgervaojer van Oeteldonk vervult. Als de Oeteldonksche Club Vennix
de oprichter van het Oeteldonkse Aauw archief benadert met de vraag
of hij die functie op zich wil nemen is hij lid van
carnavalsvereniging De Oetels. Frans en de carnavalsvereniging
hebben geen bezwaren. Wel stellen de organisatoren van het
Oetelkonzert een leasecontract op dat al na enige jaren verwatert en
niet meer wordt nagekomen. Althans dat blijkt als Frans Vennix is
afgetreden en de wens te kennen heeft gegeven dat hij naar zijn oude
vereniging wil terugkeren. Die oude vereniging heeft in een
reusachtige doos inmiddels al wel van de Oeteldonksche Club zijn’
vuile was’ teruggekregen. Het nodige overleg tussen beide
verenigingen volgt de oplossing blijft uit. Er rest de Oetels weinig
anders dan het aanspannen van een rechtszaak. In zijn vonnis komt de
president van de rechtbank voor deze gelegenheid bijgestaan door elf
vrouwelijke griffiers tot de uitspraak dat de Oeteldonksche Club
middels één vat goed bier en twee flessen Jägermeister de Oetels
moest schadeloos stellen. Verder eist hij dat beide partijen een
waardig gedenkteken voor het instituut Peer moeten oprichten. Op de uitvoering van
dat vonnis hebben de Oetels volgens eigen verklaring een jaar lang
tevergeefs
gewacht. Het wachten |
beu verscheen er
op 11-11 1988 een half gedenkteken met
alleen een bijdrage van de Oetels.
Aan de andere kant van de
straat waar nu ijs & zopie in zit was in de jaren 50 van de twintigste eeuw
opslagplaats van Coppens. Hier werd de eerste opbouw van de praalwagen van de
carnavalsvereniging de Tierelantijnen gebouwd en zaterdag voor de
carnaval
kwam er een platte wagen van Sars en werd de wagen opgebouwd; maandagmorgen
werd hij dan verder afgebouwd. Die eerste wagen was een wip die ook nog kon
ronddraaien. Deze wagen kreeg meteen de eerste prijs, mede omdat het de
eerste praalwagen was met beweging in Oeteldonk. Voordat de Tierelantijnen
aankwamen voor de opstelling aan de Wegensingel kwamen er eerst een aantal
hindernissen op hun pad waar ze vooraf niet op gerekend hadden. Allereerst
kon de wagen niet uit de werkplaats omdat er twee lampen in de weg zaten,
die werden daarom maar
|
afgebroken,
en toen ze op de Vismarkt aankwamen stond er
ook nog een boom die hun de weg versperde. De brandweer moest er
toen aan te pas komen om een tak van de boom af te zagen zodat de
wagen verder kon. Bij de opstelling aan de Wegensingel waaide het
echter zo hard dat er een kop scheef ging hangen.
|
 |
We volgen Korenburgstraat
op het einde van de straat steken we de kruisstraat over in deze straat
trekt op zondag de intocht langs en op de maandag de grote optocht.
We komen nu in de eerste Korenstraatje op het einde gaan we rechtsaf
de Karrenstraat
in. Carnaval 2008 startte hier op dinsdagmiddag de kinderoptocht bij
de snoepwinkel gaan we linksaf de tweede Korenstraatje in op het
einde steken de hooge steenweg over gaan de scheidingstraat in waar
we op het einde rechtsaf gaan.
Boven broodjeszaak ‘De twee beren’ op
de hoek van het Burgemeester Loeffplein en de Marktstraat hangt het
monument van Jan Somers. Jan Somers was de dirigent van de |
|
 |
Komische
Folkloristische Fanfare de Kikvorschen. Somers is op 16 november
1918 in Utrecht geboren al op 3-jarige leeftijd verhuisde hij naar
Den Bosch waar hij in de De Pijp vlakbij de plaats waar nu het
standbeeldje hangt opgroeide. De man die jarenlang het gezicht
bepaalde van de Hofkapel die net als de Propaganda Club het
predikant Prinselijk mag voeren overleed op 15 april 1997 op
78-jarige leeftijd. Het beeldje is gemaakt door het
kunstenaarsechtpaar Jean en Marianne Bremers uit Helvoirt. De
kleinkinderen van Somers verzorgden de onthulling van het beeldje in
het weekend van 16 en 17 november 1997 waarin de Kikvorschen hun
70-jarig jubileum vierden
|
We gaan nu
richting de markt en op de markt aangekomen gaan we rechtsaf dan hebben we aan de rechterkant hotel Central die tijdens de
carnavalsperiode dient als de zomerpaleis van
Z.K.H.
Prins Amadeiro de balkon boven de ingang is de slaapkamer van de
Z.K.H. Prins Amadeiro.
 |
 |
Ook
op de markt ter hoogte van de Kerkstraat staat tijdens de carnaval Boer
Knillis op zijn sokkel. Het standbeeld van de stichter van Oeteldonk Boer
Knillis wordt op carnavalszondag onthuld. Moeder Hendrien (zijn vrouw) staat
alleen in het schrikkeljaar naast hem met de onthulling begint het officiële
het carnaval. Op carnavalsdinsdag om 24:00 uur wordt Knillis begraven te
midden van duizenden Oeteldonkers en tientallen meziekskes daarmee eindigt
het driedaagse feest.
|
We gaan nu naar het bordes
van het stadhuis. Dan zien we de deurknop van het stadhuis die werd door ZKH
Amadeiro XXIII aangeboden aan de Gemeente 's-Hertogenbosch
ter ere van zijn afscheid. De afbeelding op de deurknop verenigt het
stadswapen van 's-Hertogenbosch en het Logo der Amadeiro's. Bij
aankomst van Z.K.H. Prins Amadeiro hier op het bordes van het
stadhuis op carnavalszondag zal hij de deelnemers begroeten die
meedoen aan de intocht. Wanneer alle deelnemers aan de Intocht de
Markt gepasseerd zijn draagt de Burgemeester van ‘s-Hertogenbosch op
spectaculaire wijze de ambtsketen over aan de Burgervoajer van Oeteldonk Peer vaan den
Muggenheuvel tot den Bobberd. Na de overdracht
van de ambtsketen wordt het volkslied gespeeld
en worden de Oeteldonkse |
 |
vlaggen gehesen
op de Markt. De Prins
spreekt daarna Zijn onderdanen toe. Daarna is het gedaan met de normale gang
van zaken de Peer en de zijnen maken dan de dienst uit in
Oeteldonk voor de komende drie dagen. Na de ambtsketenoverdracht en de
toespraak van Z.K.H. vertrekt de Prins naar de sokkel op de Markt om Knillis
te onthullen. Het hoogtepunt tijdens de opening van het Carnaval waar vele
Oeteldonkers al jarenlang massaal bij aanwezig zijn. Knillis is tijdens
carnaval het middelpunt voor alle Oeteldonkers.
We gaan nu de Ridderstraat in waar ter hoogte
van de snoepwinkel tum tum de Steen of feem liggen. De ene steen is voor de
minister President OC 1882 tot nu... en de andere steen is voor de vrijwilligers van de OC 1882 tot nu.
Op
het einde van de straat gaan we rechtsaf de achter het stadhuis in bij de
winkelcentrum het Lombardje
|
 |
(alleen open tijdens de winkeluren)
gaan we linksaf hier is een
plaquette die onthult is op 3 oktober 2003
vanwege
het 11x11 jarig bestaan van de ‘Oeteldonksche Club van 1882’, ter herinnering aan
het feit dat op die locatie op 1 oktober 1882 de
Oeteldonksche Club werd opgericht in het toentertijd daar gelegen
café Plaats Roijaal.
Het zou de ingreep van bisschop
Godschalk zijn geweest die een aantal jongeren uit de gegoede middenstand bijeenbracht om na te denken over maatregelen om het
carnavalsfeest toch te kunnen behouden. Dat gebeurde in café dé Plaats
Roijaal. toen Achter het Stadhuis gelegen ter plaatse van het huidige
winkelcentrum Het Lombardje. "Veredeling van het feest" moest het carnaval
redden maar daarvoor was de medewerking van alle |
Bosschenaren vereist. Er werd
daarom een spel bedacht waarin, jong en
oud,
arm en rijk,
zich zouden kunnen vinden. Carnaval moest
beschouwd gaan worden als goedaardige boertige scherts: de (zeker in die
|
tijd) mondaine stad
's-Hertogenbosch diende daartoe de vorm van een dorp aan te nemen.
Zo ontstond Oeteldonk als een driedaagse parodie op de Bossche
samenleving. De stad "speelde" een plattelandsgemeente met aan het
hoofd een burgervaojer compleet met raad, wethouders en een
veldwachter. Ze kregen allemaal schertsnamen die verdacht veel van
doen hadden met die van notabelen die het bij de carnavalsvierders
verbruid hadden. Zo kreeg de burgervaojer de naam Peer vaan den
Muggenheuvel, de achternaam daarvan verwees feitelijk naar de
geboorteplaats van Mgr. A. Godschalk. Daar, in Den Dungen, bezat de familie
Godschalk immers een stuk land met de naam "de Mugheuvel". Uiteraard was het
dorp gevuld met boeren en durskes (Knilliskes en Hendrienekes). Men maakte daarbij dankbaar |
 |
gebruik van de, met carnaval al langer bestaande,
gewoonte van de boerenkieldracht en het dialectgebruik. In dit fictieve dorp sprak
men het Oeteldonks dialect. een merkwaardige mengelmoes van de vele Meijerijse dialecten waarmee de
Bossche midden- standers in hun neringen vertrouwd waren. Met de
komst van de carnavalsprins, in 1883, gaf men een carnavaleske reden
aan het driedaagse dorpsfeest: de vastenavond.
|

We
gaan nu richting de Sint-Jan en bij de korte putstraat gaan we
rechtsaf om op het einde weer rechtsaf de lange putstraat in te gaan
om uit te komen in de verwersstraat
waar we linksaf gaan deze straat lopen we helemaal uit tot aan het
voldersgat. Aan de zijmuur van de
restaurant
het Diezehuijs is de monument
“Neij Oeteldonks Peil” (N.O.P.) bevestigd. Onthuld door Z.K.H. Prins
Amadeiro XXIII (Jos Kieboom) op 12 november 1993 is aangeboden door
de gemeentelijke Projectgroep Restauratie Binnendieze bij
gelegenheid van het 11e regeringsjaar van Z.K.H.Prins Amadeiro XXIII
uit erkentelijkheid voor de (lobby) inzet van Jos Kieboom bij de
restauratie. In aanwezigheid van o.a. Ing. Bert Wijers wethouder van
’s-Hertogenbosch, Peer vaan den Muggenheuvel tot den Bobberd en Rob
van de Laar Minister-president OCv1882. Het was in het 111e jaar van
het bestaan van |
We vervolgen de weg
terug naar achter het stadhuis en gaan rechtsaf en lopen door de
fonteinstraat en de Krullartstraat naar het kerkstraat. Aan de
rechterkant van hangt de straatnaambord Amadeiroplein: het plein
voor de Nederlands Hervormde Kerk aan de Kerkstraat is door middel
van dit bord omgedoopt tot "Amadeiroplein".
 |
Oeteldonk en in het 10x11e jaar van het bestaan van de dynastie der
Amadeiro’s. Een getekende oorkonde hiervan hangt in de vergaderzaal van de
Oeteldonksche Club van 1882.
We vervolgen de weg
richting de Sint-Jan en gaan voorlangs de torenstraat in en lopen door tot
voorbij de stadsbibliotheek.
Boven de
Binnendieze hangt het monument voor instituut Peer vaan den Muggenheuvel.
De typische
burgemeesterskleding die Peer vaan den Muggenheuvel draagt is hier
opgehangen aan een kapstok. Het is een eerbetoon door de Oeteldonksche Club
van 1882 aan alle personen
die het ambt van
burgervaojer
|
 |
van
Oeteldonk hebben bekleed. Het monument is geplaatst
als gevolg van een tegemoetkoming aan de gerechtelijke uitspraak om,
tezamen met
carnavalsvereniging
de Oetels (zie “Halve Peer”) een monument op te richten.
|
We lopen terug naar de hinthamerstraat en gaan linksaf en gaan bij zusters van orthenpoort linksaf.
Tegen de gevel van de poortgebouw va n
het klooster der Zusters van Orthen hangt een Lantaarn
deze lantaarn werd aangeboden door René Hurks lid van de Oeteldonksche Club
van 1882 voor het feit dat Oeteldonk voor hem ieder jaar een lichtpunt was
geweest.
Het poorthuis van het
klooster der Zusters van Orthen (niet meer origineel). Het heet al zo sedert
|
 |
1623 daarvoor was de
naam "Colverpoort". In het hofje staat een gemetselde
lantaarnpaal uit de jaren '30. In de ondergrond ter hoogte van het
hofje zitten restanten van de kapel en kloostergebouwen. Het was een
zeer groot klooster het reikte van de
Hinthamerstraat tot de Aa en van de Boerenmouw tot de
Schilderstraat.
De wapensteen van
de metselaar Mathijs Smits afkomstig uit het Moederhuis bevond zich
in de muur op de binnenplaats aan de Dode Nieuwstraat doch is daar
(tijdelijk?) verwijderd. 1409 Ridder Jan van
Orthen verklaart dat zijn nalatenschap moet worden aangewend voor de
stichting van een huis voor vrouwen. In 1423 het Zusters van Orthenklooster
werd gesticht onder de naam Zusters van het Gemene Leven uit het testament van pastoor Thomas van
Geffen.
Begin 20e eeuw waren er nog 3
delen "Het
|
Pand
(nog steeds aanwezig achter in de Louwse Poort), Het
Materhuis en het Poortgebouw. Na de Tweede Wereldoorlog werd een nieuw
poortgebouw opgetrokken door medewerkers van de G.S.D. In 1957 heeft de
Sociëteit van de H.T.S. er haar onderdak voor de Studentenvereniging Quos
Ego van de Hogeschool. Sinds 2001 is hier het Oeteldonks Gemintemuzejum
gevestigd.
We gaan de
poort onderdoor en gaan rechtsaf bij de ingang zit een gevelsteen. Op deze
gevelsteen staat
|
 |
geschreven:
Oeteldonkse
gemintemuzejum bekèkt 't. En hier eindigt de Oeteldonkse wandeling door het oude stadshart van
’s-Hertogenbosch.
Het is werkelijk de moeite waard om daar een kijkje te nemen in het
Oeteldonks Gemintemuzejum.
|
Bronnen, noten en/of referenties:
>>
Unnen hillen ted niks, veul volk, de pliesie en dan...
De
Oeteldonkse Grote optochten 1882 - 2004
Rob van de Laar ISBN
9070706717
>>
stadsarchief
>>
oeteldonk.org
|
|
|
     
|
|